Altijd haasten: als de klok de angst aanjaagt

Sommige mensen met angst leven in een permanente sprint. Te laat komen voelt als falen. Te vroeg aankomen ook, want dan is er wachttijd en dus ruimte om te piekeren. De klok wordt een extra beoordelaar.

Wat haasten met je doet

• Je adem zit hoog, nog vóór je de deur uit bent
• Kleine vertragingen (file, een trage kassa) voelen als rampen
• Je vergeet spullen, wordt kortaf, en schaamt je daarna
• Thuis kom je niet aan, want de volgende deadline zit al in je hoofd

Wat de sprint kleiner maakt

• Tel tien minuten extra bij alles wat je plant. Niet als luxe, als basis.
• Kies één ding dat “op tijd” écht moet, en laat de rest soepeler.
• Als je te vroeg bent: ga niet malen. Loop een blokje, of zit en adem.
• Merk de zin op: “Ik mag niet te laat zijn.” Vraag je af: wat gebeurt er écht als het vijf minuten later is?

Haasten voelt als controle. Vaak is het alleen maar alarm. Een beetje ruimte in de agenda is geen luiheid. Het is ruimte voor je zenuwstelsel.