Een schoolreünie, een buurtfeest, iemand in de supermarkt die je jaren niet zag. Voor veel mensen is dat leuk. Voor wie met angst leeft, is het vaak een examen: hoe gaat het met je, wat doe je nu, waarom zie ik je nooit.
Waarom het zo scherp voelt
- Je oude zelf en je huidige zelf botsen
- De vraag “en met jou?” voelt als een rapport
- Je wilt niet uitleggen dat het zwaar is geweest
- Weglopen voelt onbeleefd, blijven voelt te lang
Een paar zinnen die genoeg zijn
- “Goed je te zien. Het is een drukke periode, maar het gaat.”
- “Ik woon nog in de buurt. Jij?”
- “Ik moet door, maar fijn je even te spreken.”
Je hoeft je levensverhaal niet af te leveren. Een kort, eerlijk-genoeg antwoord is geen leugen. En als je iemand écht niet aankunt die dag: een knikje en doorlopen mag ook. Je bent geen gastheer van andermans nieuwsgierigheid.
Disclaimer: Dit artikel is informatief en geen vervanging voor professioneel medisch of psychologisch advies.
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste.
Plaats een reactie